Budowa Luwru – otwarcie muzeum dla zwiedzających

historia | 0 komentarzy

Zanim Luwr stał się najsłynniejszym na świecie domem dla Mony Lisy, przez wieki pełnił funkcję obronnej twierdzy oraz głównej rezydencji francuskich monarchów. Oficjalne przekształcenie dawnego pałacu w publiczną instytucję kulturalną i udostępnienie kolekcji zwiedzającym nastąpiło pod koniec osiemnastego stulecia.

Ostatnia aktualizacja: 28 sierpnia 2026 | 5:28

14 ciekawostek o powstaniu i otwarciu Luwru

  1. Pierwotnie gmach służył jako twierdza obronna
    Na początku swojej historii budowla nie miała nic wspólnego ze sztuką. Luwr został wzniesiony w 1190 roku na rozkaz króla Filipa II Augusta jako potężny zamek obronny, wchodzący w skład murów zabezpieczających zachodnią flankę ówczesnego Paryża.
  2. Król pozbawił twierdzę surowego wyglądu
    Decyzję o rozebraniu ciężkich średniowiecznych umocnień fortecy podjął w szesnastym wieku Franciszek I. Władca nakazał przebudować zachowany zamek w luksusową rezydencję mieszkalną zaprojektowaną zgodnie z dominującą wówczas modą renesansową.
  3. Rozbudowa prowadzona w imieniu króla słońce
    W siedemnastym wieku prace nad powiększeniem pałacu były prowadzone na szeroką skalę przez nadinspektora Jeana Baptistę Colberta. Urzędnik działał w imieniu Ludwika XIV pragnąc uczynić ze starego gmachu scentralizowany ośrodek zarządzania państwem francuskim.
  4. Odwołano uznanego włoskiego architekta
    Do prac nad nową, wschodnią fasadą zaproszono początkowo wybitnego artystę Gianlorenza Berniniego. Niezadowolony z propozycji Włochów nadinspektor odrzucił jednak projekt, a ostateczną koncepcję kolumnady opracował ostatecznie francuski lekarz i matematyk Claude Perrault.
  5. Rozbudowę wstrzymano przez nowy obiekt w Wersalu
    Gdy pod koniec XVII wieku Ludwik XIV zdecydował ostatecznie o przeniesieniu swojego dworu z Paryża do nowo wybudowanego Wersalu, szeroko zakrojone plany rozbudowy Luwru nagle przerwano. Większość funduszy architektonicznych została w całości przekierowana na rezydencję poza miastem.
  6. Część królewska służyła jako pracownie rzemieślników
    Po opuszczeniu obiektu przez dwór królewski ogromne, opustoszałe komnaty udostępniono różnym rzemieślnikom oraz artystom. Do momentu wybuchu rewolucji budynek przypominał połączone ze sobą, głośne warsztaty produkcyjne, co stopniowo pogarszało stan techniczny obiektu.
  7. Rewolucjoniści nakazali otwarcie dla ludu
    Dekret Zgromadzenia Narodowego wydany w trakcie rewolucji francuskiej zadecydował o przejęciu pałacu na własność narodu. Nowe prawo przekształciło dawną, prywatną królewską rezydencję z ogromną kolekcją dzieł w narodowe muzeum służące edukacji obywateli.
  8. Bramy otworzono w rocznicę wybuchu rewolucji
    Oficjalna inauguracja Muzeum Centralnego Sztuk w Luwrze nastąpiła równo 10 sierpnia 1793 roku, w rocznicę upadku francuskiej monarchii. Początkowo obiekt otwierany był jednak w wyznaczone dni i dostępny wyłącznie dla artystów potrzebujących inspiracji.
  9. Pierwsza ekspozycja liczyła ponad pół tysiąca dzieł
    Pierwsi obywatele odwiedzający galerie nowej placówki mogli podziwiać łącznie 537 obrazów. Większość zaprezentowanych zbiorów początkowych pochodziła z przedrewolucyjnych kolekcji rodziny królewskiej oraz z bezpośrednich konfiskat mienia francuskich arystokratów i posiadłości kościelnych.
  10. Muzeum przez krótki czas nosiło imię Napoleona
    W okresie wielkich wojen w Europie budynek przemianowano na cześć zdobywcy na Musée Napoléon. W tym czasie ekspozycja została drastycznie powiększona o liczne skarby narodowe zwożone w skrzyniach z niemal każdego podbitego przez cesarza państwa europejskiego.
  11. Zniszczony pałac spłonął i został rozebrany
    Kompleks obejmował również sąsiadujący z nim potężny Pałac Tuileries, łączący skrzydła w jednolitą architekturę. Obiekt ten spłonął doszczętnie podczas Komuny Paryskiej w 1871 roku i ostatecznie został rozebrany, pozostawiając dziedziniec Luwru szeroko otwarty od strony zachodniej.
  12. Podziemny hol zastąpił klasyczne korytarze
    Prawie dwieście lat po pierwszym otwarciu kompleks przeszedł ostateczną rewolucyjną metamorfozę na miarę współczesności. Architektoniczny projekt zwany Wielkim Luwrem zjednoczył wszystkie pawilony za pomocą budowy gigantycznego centralnego holu zlokalizowanego głęboko pod ziemią.
  13. Dostęp ukryto pod szklaną strukturą
    Od lat 80. XX wieku głównym punktem kontroli biletowej stała się słynna piramida zbudowana przed pałacem. Stworzona przez chińsko-amerykańskiego architekta I.M. Peia szklana bryła przepuszcza naturalne światło dzienne bezpośrednio do stworzonej pod ziemią nowej bazy turystycznej.
  14. Setki tysięcy sztuk sztuki czeka w magazynach
    Obecnie łączna liczba artefaktów zgromadzonych i przechowywanych przez zarząd budynku przekracza pół miliona obiektów. Ze względu na ogromne ograniczenia przestrzenne dla zwiedzających udostępniona jest jedynie dziesiąta część wielkiej, narodowej kolekcji.

Budowa Luwru pytania

Kiedy powstały pierwsze zabudowania dzisiejszego Luwru?

Budowę pierwotnej twierdzy zlecił król Filip II August w 1190 roku. Miała ona chronić Paryż przed atakami od strony rzeki Sekwany. Zamek strzegł zachodnich granic rozwijającego się miasta.

Kto przebudował średniowieczną twierdzę na pałac królewski?

Główną przebudowę zainicjował król Karol V Mądry w XIV wieku. Zamek stracił funkcję obronną i stał się rezydencją władców. Prawdziwą renesansową formę nadał budynkowi Franciszek I Walezjusz w 1546 roku.

Dlaczego francuscy królowie opuścili Luwr?

W 1682 roku król Ludwik XIV przeniósł swój dwór do nowo wybudowanego pałacu w Wersalu. Opuszczony budynek oddano do dyspozycji artystów i rzeźbiarzy. Swoje siedziby znalazły tam również nowo powstałe akademie królewskie.

Kiedy Luwr stał się publicznym muzeum?

Otwarcie placówki dla zwiedzających nastąpiło 10 sierpnia 1793 roku. Decyzję tę podjął rewolucyjny rząd podczas rewolucji francuskiej. Zbiory pałacowe uznano za własność całego narodu.

Ile dzieł sztuki pokazano na pierwszej wystawie w Luwrze?

Początkowa ekspozycja liczyła dokładnie 537 obrazów oraz blisko 200 innych obiektów sztuki. Większość zbiorów pochodziła z przejętych majątków rodziny królewskiej oraz skonfiskowanych dóbr francuskiego Kościoła.

Jak Napoleon Bonaparte zmienił funkcjonowanie muzeum?

Cesarz przemianował placówkę na Muzeum Napoleona. Francuska armia zwoziła do Paryża tysiące dzieł sztuki zrabowanych w podbitych państwach Europy. Po klęsce pod Waterloo w 1815 roku większość zagrabionych obiektów wróciła do prawowitych właścicieli.

Co znajduje się w podziemiach dzisiejszego Luwru?

Archeolodzy odkryli fundamenty dawnej twierdzy Filipa II Augusta. Zwiedzający mogą obejrzeć grube na kilka metrów średniowieczne mury obronne. Pozostałości zamku włączono do trasy turystycznej pod koniec XX wieku.

Kiedy zbudowano słynną szklaną piramidę przed Luwrem?

Piramidę oddano do użytku w 1989 roku. Zaprojektował ją amerykański architekt Ieoh Ming Pei. Konstrukcja ta stanowi obecnie główne wejście do muzeum i pozwala na doświetlenie ogromnego podziemnego holu.

Ile dzieł sztuki znajduje się obecnie w zbiorach Luwru?

Kolekcja muzeum przekracza 380 tysięcy obiektów. Na stałych ekspozycjach wystawionych jest około 35 tysięcy z nich. Zbiory podzielono na osiem głównych działów kuratorskich obejmujących sztukę od starożytności do połowy XIX wieku.

Jaki jest najsłynniejszy obraz eksponowany w Luwrze?

Najwięcej turystów przyciąga Mona Lisa pędzla Leonarda da Vinci. Obraz trafił do Francji na początku XVI wieku. Został on zakupiony bezpośrednio przez króla Franciszka I.

Dodaj pytanie / odpowiedź

w budowie...