Polowanie na czarownice

Polowanie na czarownice, inaczej zwane procesem o czary, to potoczna nazwa procesu karnego, w którym oskarżano ludzi o uprawianie magii.

Ostatnia aktualizacja: 29 lipca 2026 | 1:23

7 ciekawostek o polowaniu na czarownice

1 marca 1692 roku rozpoczęło się polowanie na czarownice w Salem.
Każdemu procesowi towarzyszył duży rozgłos, co miało na celu zastraszanie przeciwników politycznych. Powodowało wybuchy paniki i masowej histerii. Ludzie mieli świadomość, że każdy może zostać oskarżony o praktykowanie magii.
Pierwsze wzmianki o zakazie używania czarów pochodzą z kodeksu Hammurabiego z XVIII wieku p.n.e.
W Europie najwięcej polowań na czarownice odbywało się na terenie Niemiec.
Ostatnią osobą spaloną na stosie za rzekome używanie czarów była Barbara Zdunk. Egzekucja odbyła się 21 sierpnia 1811 roku w Reszlu.
W Arabii Saudyjskiej i Kamerunie do dzisiaj obowiązują oficjalne przepisy zakazujące używania magii.
Podczas procesu, oskarżone kobiety były dokładnie golone. Wierzono, że diabeł poprzez włosy na ciele daje moc kobietom.
W 1487 roku opublikowany został katolicki traktat na temat czarownictwa - Malleus Maleficarum (Młot na czarownice). Spisany został przez dominikańskiego inkwizytora Heinricha Kramera.